..03/30/11.. hmm..

umaga pa lang, di na ganun kaganda yung pakiramdam ko..  well, until the end of the day.. kahit may ngiti sa aking mga labi, hindi pa rin talaga maikakaila na may lungkot sa puso ko..  


nagpuyat ako kagabi para matapos yung pagdidisenyo ng scrapbook na ibibigay namin kay mama I., CI namin.. tatlong oras lang yung tulog ko..  go lang..  


pagpasok ko ng school, nothing special..  parang boring din.. (excluding the surprise for chen..) .. sad talaga ako, bumigat pa yung feeling dahil sa puyat..  siguro nga dahil alam ko sa bawat segundo, minuto, at oras na lumilipas alam ko na nababawasan yung panahon na makikita, mararamdaman at makakasama ko yung mga taong aalis na..  lubha talagang nakakalungkot..  kasi pagkatapos ng linggong ito..  wala na..  tanging tanong lang na sumasagi sa akin..  




"kailan kaya ulit tayo magkikita-kita??"


lalo akong nalungkot pero may halong kaunting saya.. nung makita ko sila..  giving them the gifts we actually worked hard for.. 










nakakapanglumo talaga..   :'((

soap is for body ; tears is for soul