, i've been living for almost 18 years dito sa mundong ibabaw nang walang partner.. meaning walang boyfriend..hahahahahahh.. yes. NBSB(no boyfriend since birth) and peg ng lola mo..hahahahahah, at sa tagal na iyon, i never felt sad..kasi i know i'm still young, at naniniwala akong si 'tinadhana' ay nasa paligid lang, waiting for the right time to come and boom! kami na.. hahahahahahahah.. sabi nga nila, it's happier kapag single ka.. no boyfriend, no problem.. walang sagabal sa studies, walang gastos, di magpupuyat kakatext, walang magtatanong every minute kung saan ka na at ano ginagawa mo, yoyr FREE!! :) and up for grabs.. hahahahahah.. but if there's pro's.. syempre may con's din.. but never mind that side..hahahahahah..
..let me share a bit of my love story..it's kinda bitter.. :p medyo lang, :) wala pa kong naging boyfriend pero marami nang naging crush..i actually fell inlove with the wrong guy at the wrong time.. sobrang lalim nung bangin na kinahulugan ko..it took me 3 years to move on.. really funny huh?! now, weeks from now i'll be turning 18.. magiging dalaga na ang isip bata.. wooh!! at kanina habang nagchichikahan kami, nashare nila sa akin na sa tagal na di kami nagkakasama, they're looking for a guy for me.. "dami na sana naming irereto sayo kaya lang..hahahahahahaah!!" e sa mga oras na iyon, karga ko ang isang bata at pinapadede ko siya (soon to be inaanak).. "masarap maging single, pero mas masarap yung may nag-aalaga sa iyo.." iyan ang sinabi nila sa akin.. and it made me think.. *oo nga noh..di rin ako sure, di ko pa nararanasan e..* "takot akong masaktan", iyon ang tugon ko.. pero di daw ganun ang buhay, lahat tayo nasasaktan.. tama sila.. pero kinakabahan ako e..
.. so ngayon?? 'wanted: lover' pa din ba??
No comments:
Post a Comment